Onlangs kwam ik het weer tegen. Een bedrijfsarts werd geconfronteerd met een ambtenaar die ruzie met zijn baas had, zich vervolgens ziek meldde en na een aantal weken op het spreekuurcontact van de bedrijfsarts verscheen.

De bedrijfsarts hoorde klaarblijkelijk het verhaal aan. Met de wetenschap dat bij een arbeidsconflict (zo daar al sprake van was) in beginsel een vlucht in ziekte niet de oplossing is en de Steckr-richtlijnen dan voorschrijven dat werkgever en werknemer in overleg de kwestie moeten oplossen, aarzelt de bedrijfsarts met de ziekmelding.

De kool en de geit sparend, schrijft hij dan in zijn spreekuurrapportage een advies dat de werknemer niet ziek is, maar dat er wel arbeidsgerelateerde klachten zijn. Wat moet je hier nu mee?

Het antwoord lijkt voor de hand te liggen. De bedrijfsarts vindt dat er geen ziekte is, dus zou de ambtenaar moeten hervatten. Nee, dus. In een kwestie waarin wij bijstand verleenden, vond de Voorzieningenrechter de omstandigheid dat er enerzijds geen sprake was van ziekte, maar anderzijds dat er wel sprake zou zijn van klachten, zodanig onduidelijk - denk ik - dat hij tot het oordeel kwam dat er wel degelijk sprake was van ziekte, of althans kon zijn. De disciplinair bestrafte weigering het werk te aanvaarden, werd dan ook van tafel geveegd. Wat kunnen we hier nu uit leren?

In feite zie je in deze uitspraak een bestendiging van geldende jurisprudentie. Onduidelijkheid in regelgeving, maar ook in advisering en besluitvorming wordt in de regel niet in het nadeel van de ambtenaar uitgelegd. Het rechtszekerheidbeginsel verzet zich hiertegen. Het recht behoort immers duidelijk te zijn.

Nu was de werkgever in deze kwestie niet van gisteren en had getracht door middel van frequent overleg duidelijkheid bij de bedrijfsarts te verkrijgen. Deze weigerde zijn standpunt echter toe te lichten. Wat dan te doen?

Berust niet te snel, maar ga ook niet te snel tot eenzijdige actie over. Zorg als werkgever dat u ter zake de duidelijkheid toch verkrijgt. Zo kan bij psychische klachten de verplichting van een nader deskundig onderzoek ter beantwoording van de vraag of deze klachten het werk medisch gezien belemmeren, duidelijkheid brengen. Het verplichte bezoek aan de psychiater werkt overigens in veel gevallen al erg heilzaam.

Daarnaast kan in alle omstandigheden ook door de werkgever bij het UWV een deskundigenoordeel gevraagd worden. Laat ergernis over een onduidelijk advies, dat hoeft overigens niet alleen van de bedrijfsarts te zijn, voor andere adviseurs geldt eo ipso hetzelfde, niet de basis vormen voor eenzijdige besluitvorming.