Mr. V.L.S. van Cruijningen (1970) * Nederlands Recht Nijmegen * 2000 Capra * sinds februari 2005 advocaat * voorheen militair jurist en stafmedewerker Arbeidsrecht bij Defensie* auteur Het burgerlijke ambtenarenrecht, Arbeidsrecht bij de Overheid en Kennisbank ambtenarenrecht

 

Ik kende Capra voor mijn indiensttreden alleen uit het Tijdschrift voor Ambtenarenrecht. Omdat ik ook in mijn vorige functie bij de Koninklijke Landmacht belast was met procesvertegenwoordiging had ik nogal wat ambtenarenzaken en moest ik ook de vakliteratuur op dat gebied bijhouden. Daarbij viel het mij op dat in veel zaken die gepubliceerd werden en die ergens over gingen werd geprocedeerd door Capra, toen nog aangeduid met de volledige naam Centraal Adviesbureau voor Publiek Recht en Administratie. Ook viel mij op dat die zaken veelal werden gewonnen. Waar het mij een voorrecht leek bij dat kantoor te mogen werken heb ik gesolliciteerd en werd ik tot mijn eigen verrassing aangenomen. Tot dan toe was ik steeds voor mijn vorige functies gevraagd en ik had geen idee hoe ik met mijn ervaring als (militair) ambtenaar in de markt zou liggen. Dat bleek dus mee te vallen en maakte het voor mij mogelijk me niet alleen verder te ontwikkelen in het ambtenarenrecht, maar tegelijkertijd een bijdrage te blijven leveren aan de publieke zaak, en dan ook nog in een setting die maakt dat de cliënt je niet alleen benadert omdat je toevallig achter een bepaald loket zit. Dat sprak en spreekt me nog steeds bijzonder aan.

 

Bij de uitoefening van mijn praktijk vind ik het met name van belang zo snel mogelijk tot een voor de cliënt gunstig resultaat te komen. Vaak is dat een regeling in der minne, maar ik vind het belangrijk te bewaken dat de uitkomst ook dan binnen de grenzen blijft van het redelijke en aan iedereen is uit te leggen. De tijd van goudgerande regelingen ligt achter ons en ik vind het wezenlijk te beseffen dat wordt omgegaan met gemeenschapsgeld. Zo vind ik het bijvoorbeeld in het algemeen niet aanvaardbaar om de ambtenaar die een greep in de kas doet vrijwillig te laten vertrekken en hem nog geld mee te geven ook. Uit het oogpunt van integriteit van de openbare dienst past in zo’n zaak maar één oplossing en dat is een strafontslag, ook als dat betekent dat tegen dat besluit zal worden geprocedeerd.

 

In mijn schaarse vrije tijd gaat de meeste aandacht uit naar mijn gezin, dat met de geboorte van een drieling in 2008 qua omvang is verdubbeld. Sindsdien is het mij aan tijd komen te ontbreken om actief te blijven in het kerkelijk vrijwilligerswerk.